حکمت نامه

حکمت‌نامه ۲۹ – ریه‌های لذت، پر اکسیژن مرگ است!

انسان پس از مرگ ناگهانی، از خود بیرون نمی‌آید و خارج از ذات و وجود اختیاری خود چیز دیگری نیست. چون موانع مادی‌تر او برداشته شده است قاعدتاً هوشیارتر است و به ابعاد وجودی خود آگاه‌تر است، گویی از خواب عمیقی بیدار شده است.

حکمت‌نامه ۲۷ – با بیماری خود چه کنیم؟

چنین روایاتی نباید دستاویز کسانی باشد که مثلا در مورد مراجعه به پزشک، تعلّل کنند و نسبت به استفاده از دارو، واکسن و حتی جراحی و غیره علی رغم تجویز متخصص واکنش منفی نشان دهند و مسئول هلاکت خود یا دیگران شوند.

حکمت‌نامه ۲۶ – تبلی السرائر

بسیارند کسانی که دوست ندارند درونشان برملا شود و با سکوت باورها، احساسات و عواطف و خواسته‌ها و امیالشان را می‌پوشانند و سعی دارند تا از تسلط دیگران بر درونشان جلوگیری کنند.

حکمت‌نامه ۲۵ – داشته‌ها و قانون غیبی

اگر در مسیر زندگی خود، از قدرت، ثروت، شهرت و نفوذ اجتماعی خود علیه، مصالح خویش و دیگران استفاده کردی و مدام بر قدرت، ثروت، شهرت و نفوذ اجتماعی تو افزوده شد بدان که این اتفاق هشداری است که باید از آن ترسید.

حکمت‌نامه ۲۳ – دیانت به عمل است

هویت انسان، مستقل از اهداف نظام سنتی و مدرن است و به هیچ وجه به آنها وابستگی ندارد. انسانیت انسان وابسته به عمل انسان است چنانکه دیانت واقعی انسان هم وابسته به هویت و انسانیت اوست.

حکمت نامه ۲۱ – آن روی سکه ترس و حیا

باید قدر لحظه لحظه زندگی را دانست، مدیریت آن را خود به دست گرفت و از فرصت‌های نيک زندگی به خوبی استفاده کرد و از ورود به میدان عمل نهراسید و نگذاشت که ترس باعث نا‌امیدی و حیا مانع استفاده از موقعیت‌ها و محرومیت از تعالی ما شود.