معجزه عقل
مراد از معجزه عقل، قابلیت منحصر به فرد حل مسائل در زمینههای ادراک، داوری و هدایت است؛ توانایی شگفتانگیز در تبدیل مجهول به معلوم، داوری میان صدق و کذب و هدایت انسان در عرصه عمل و اخلاق.
مراد از معجزه عقل، قابلیت منحصر به فرد حل مسائل در زمینههای ادراک، داوری و هدایت است؛ توانایی شگفتانگیز در تبدیل مجهول به معلوم، داوری میان صدق و کذب و هدایت انسان در عرصه عمل و اخلاق.
مسأله این است که آیا محتوای اسلام تاریخی یا فراتاریخی است؟ یا اسلام امری دولایه است، به این معنا که بخشی از آن تاریخی و بخشی دیگر فراتاریخی است؟ در این صورت کدام بخش تاریخی و کدام فراتاریخی است؟
دکتر سروش در آخرین سخنرانی خود در سال ۲۰۲۰ اظهار میکند که اخیراً به دو چیز که از آن غافل بوده تفطن پیدا کرده است: ۱- دین و معرفت دینی علاوه بر معرفت تحت تأثیر قدرت هم میبالد. ۲- متصوفه معرفت دینی را صاحب پدیده عشق و محبت ساخت. به نظر نگارنده تفطن دوم دکتر سروش مغالطه است.
اول: یکی از موضوعات بحث برانگیز و دشواریهای فکری عصر ما نسبت بین اخلاق، عرف، عقل، سیاست و قانون بشری از یک سو و دین و شریعت از سوی دیگر...
انتظار از دین به معنای این است که دین پاسخگوی چه پرسشی از انسان است؟ چه نیازی از نیازهای انسان را تأمین میکند و باید از آن چه انتظاری داشت و چه انتظاری از آن بیجا و غیر منطقی است؟
در این نوشتار ابتدا پاسخ پنج تن از فقهای عظام شیعه در سه قرن اخیر را در مورد برخورد با مخالف جویا میشویم آنگاه دیدگاه فقیه عالیقدر را به عنوان ششمین نظر مطرح کرده و آثار و پیامدهای اجتماعی هر یک از آن نظریات را مورد بحث قرار خواهیم داد.
دین شیوه زندگی است. شیوههای زندگی با یکدیگر متفاوت است چون امیال آدمیان متفاوت است. امیال آدمیان متفاوت است چون اهداف آنها متفاوت است. اهداف زندگی تفاوت دارند چون باورها و بینشها و میزان پایبندی به آن متفاوت است. اساس دین بر پایه باورها و بینشهاست. باورها و بینشهای هیچ کس عین باور و بینش دیگری نیست و همچون چهره افراد قابل انطباق دقیق بر دیگران نیست. ازاینرو میتوان گفت به تعداد آدمیان دین وجود دارد.
تو چه دانی که شب قدر چیست؟ شاید به جرئت بتوان گفت که این پرسش آسمانی ترین پرسشهای قرآن کریم باشد که تا ابد پاسخ می طلبد.
انتظار از دین یعنی میزان تواناییهای دین برای پاسخگویی به نیاز های بشر و سامان بخشی به حیات انسان و نقشي که دین در اين میان به عهده خود بشر قرار داده است.
«زیارت» نوعی دیدار با شخصیت مطلوب و محبوبی است که یا زنده است و با او ارتباط برقرار می کنیم و یا مرده است و به دیدار مدفن وی می رویم.