نامه 31 نهج البلاغه

در اين قسمت از نامه ۳۱ امام علي(ع) توصیه می‌کنند که با یادآوری مرگ قلب خود را خوار و ذلیل کن . سپس راهکارهای آن را بیان می‌کنند که با نشان دادن بی‌وفایی‌های دنیا و ارائه تاریخ گذشتگان چشم قلب باز می‌شود و خوار و ذلیل می‌گردد.

در این فراز امیرالمومنین (ع) به ارتباط ذکر با آبادي قلب سخن گفته و ذکر را رابط انسان و خدا دانسته‌اند.

اولین توصیه امیرالمومنین به فرزند خود و همه پیروان خویش تقواست. پرسش كليدي این است که تقوا چیست و متّقی کیست؟

وقتی دیدم عمرم در حال تمام شدن است دریافتم که بیشتر از آنکه به فکر اندیشه افکار مردم و خوشایند مردم باشم باید به فکر خودم باشم و این فکر حقیقت کار من را بر من آشکار کرد.

به فرزند خود كه آرزومند چيزى است كه به دست نيايد، راهرو راه كسانى است كه به هلاكت رسيده ‏اند و آماج بيماريهاست و گروگان گذشت روزگار.

وصيت امام علي(ع) به امام حسن(ع) در بازگشت از صفين: از پدرى در آستانه فنا و معترف به گذشت زمان، كه عمرش روى در رفتن دارد.

نامه ۳۱ یکی از نامه های اعتقادی و اخلاقی نهج البلاغه است. به طوری که آقای خویی در شرح خود از نهج البلاغه آن را انجیل امت مسلمان نامیده است.